Drie is teveel
Een hysterische vrouw belt mij op. Ze wil graag bij het intakegesprek zijn van haar vriendin Francien, die bij mij voor relatieproblemen komt. De vrouw wil namelijk uitleggen hoe ‘het werkelijk allemaal zit’. Zij is van mening dat Francien dat zelf niet kan, omdat die telkens dichtslaat. Nogal overrompeld door haar manier van doen stem ik toe. Het is de eerste keer dat ik hiermee word geconfronteerd en dus een nieuwe uitdaging.
In de loop van de dag blijft het gesprek me bij. Hoezo gaat de vrouw uitleggen ‘hoe het werkelijk allemaal zit’? Ik ben toch capabel genoeg om mensen aan het praten te krijgen? Ineens wordt het me helder. In mijn agenda zie ik een afspraak staan voor een partnerstel samen. Aahhhh…..de vrouw wil opkomen voor haar vriendin in het bijzijn van de man. Ze is blijkbaar bang dat haar vriendin ondergesneeuwd gaat worden. Ik krijg een partijdige scheidsrechter in de werkkamer.
Op de dinsdagochtend zitten ze dan gedrieën in mijn ineens veel te kleine werkkamer. Ik krijg het direct benauwd en open het raam. Na hen een welkom geheten te hebben, geef ik Francien het woord over de reden van hun komst. Haar zin nog niet afgemaakt te hebben, wordt ze in de rede gevallen door de vrouw. Ik stel duidelijk dat de spelregels in de praktijk anders liggen dan daarbuiten. Hier wordt namelijk eerst naar elkaar geluisterd. Het verhaal kan dan duidelijk(er) worden en daarmee begrip worden gekweekt. Aan elk verhaal zitten twee kanten.
Francien doet met veel verdriet haar verhaal. Ze wil inderdaad gaan scheiden. Haar man zit er onbeweeglijk bij en begint zijn kant van het verhaal te vertellen. De vrouw laat dit niet toe door haar stem te verheffen en zijn bevindingen teniet te doen. Zij neemt het overduidelijk op voor haar vriendin, die er verslagen uit ziet.
Ik zie woede bij de man opkomen. Voor dat tot een uitbarsting komt, fluit ik als een scheidsrechter door de kleine ruimte heen. De sfeer is om te snijden. Ik laat duidelijk blijken dat ik van dit soort gedrag niet gediend ben. Het is juist mijn professie om onpartijdig orde te scheppen in warrige, chaotische verhalen. De vrouw is teveel betrokken bij de problemen van haar vriendin en dus verreweg van onpartijdig. Ik zie in dat het onmogelijk is om een derde partij erbij te hebben. Het gaat zo niet werken. Objectief zijn en blijven bij problemen van twee cliënten is al moeilijk genoeg.
Ik besluit de vrouw de kamer uit te sturen. Mopperend loopt ze de trap af. Met verbazing zie ik dat Francien opgelucht ademhaalt en de woede van haar man afzwakt. Vanaf dat moment kunnen we pas echt beginnen aan het intakegesprek.
Enquete augustusJe partner heeft éénmalig het bed met een ander gedeeld. Betekent dit voor jou direct het einde van je relatie? |
Marcella Hagenaar